Beste boze niet-staker,
Ik begrijp je ergernis. Je wil graag gaan werken en je wordt hierin gehinderd omdat je trein niet rijdt, omdat de ingang naar je bedrijf afgesloten is, omdat je geen opvang vindt voor je kinderen, ... Niet leuk! Hoewel de media ons iets anders voorspiegelen hoop ik toch dat je je (misschien morgen) realiseert dat de meerderheid van de boze wel-stakers het werk niet alleen neerlegt voor zichzelf, maar wel voor de toekomst van ons allemaal.
Beste student,
Ik staak voor jou! Jij hebt immers het recht op een goede opleiding waardoor je later in je levensonderhoud zal kunnen voorzien. Door te staken wil ik er mee voor strijden dat de koopkracht van je ouders niet plots daalt na een indexsprong waardoor het betalen van je studie alweer wat minder vanzelfsprekend wordt. 600 euro minder kunnen besteden elk jaar is niet niks. Dat is meer dan het jaarlijks inschrijvingsgeld voor jou opleiding. Je kansen op studeren zullen (voorlopig) misschien niet verkleinen, je kansen om op kot te gaan wel.
Beste jong-afgestudeerde,
Ik staak voor jou! Jij bent immers in de fase van je leven terecht gekomen waarop je op je eigen benen wil staan. Een woning huren of kopen is nu al erg moeilijk tot onmogelijk voor een alleenstaande op dit moment. Dit zal niet beteren door de daling van je koopkracht. De pensioenen en uitkeringen dalen, dus van zodra je aan het werk bent start je best met pensioensparen. Hierdoor heb je elke maand 100 euro minder te besteden. Deze 100 euro kan het verschil maken tussen aanvaardbaar wonen of niet. De premies om een oude (goedkopere) woning te verbouwen worden immers afgeschaft.
Beste ouder,
Ik staak voor jou! Jij wil je kind immers een goede toekomst bieden met voldoende kansen wat opleiding betreft. Een 60-jarige kleuterleidster die heel haar carrière 32 kleuters alleen in de hand heeft moeten houden en omwille van fysieke problemen meer in ziekteverlof is dan op school biedt geen kwaliteitsvol onderwijs aan jouw kind. Een 60-jarige leraar die heel zijn carrière een klas jongeren met karakteriële problemen heeft geleid en dit fysiek en mentaal niet meer aan kan en in ziekteverlof gaat knaagt evenzeer aan de sociale zekerheid. Tenzij men voor deze mensen kwaliteitsvolle alternatieven voorziet. Wees gerust, zij zullen dan met plezier tot 65-jarige leeftijd werken.
Beste bedrijfsleider,
Ik staak voor jou! Omdat mensen die moeten rond komen met lagere inkomens en pensioenen onze economie niet ten goede komen op lange termijn. Als onze koopkracht daalt zullen we schrappen in onze uitgaven. We rijden wat langer en minder met onze auto, kopen minder snel een nieuwe computer, gaan wat minder op vakantie, volgen minder snel het nieuwe aanbod op de markt. Uw productie zal dalen!
Beste kleine zelfstandige,
Ik staak voor jou! Onze etentjes in jouw gezellig restaurant worden immers te duur. Inkopen doen bij grote ketens wordt immers nog interessanter omwille van de goedkope huismerken waarmee jij niet kan concurreren.
Beste arbeider,
Ik staak voor jou! Omdat jouw koopkracht alweer daalt terwijl jouw bedrijfsleider verder rijk wordt door zijn riant inkomen te beleggen zonder dat hier al te veel aan geraakt wordt. Omdat jouw bedrijf het belangrijker vindt om geld uit te geven aan dure hotels en vliegtuigtickets bij zakenreizen, dure restaurants voor zakendiners, dure bedrijfswagens, ... dan te investeren in de aanwerving van een 45-plusser met ervaring of een langdurig werkloze.
Beste medemens,
Ik staak voor jou! Omdat jij ook het recht hebt op hulp vanuit de sociale zekerheid op je oude dag en wanneer het fout gaat. Omdat ik wil dat jij de kans krijgt op een behandeling wanneer je zwaar ziek wordt en de medische kosten torenhoog oplopen. Omdat jij het niet moet dulden dat de banken die een groot deel van onze overheidsschuld mee hebben veroorzaakt toch bonussen hebben uitgereikt bij de jaarwisseling. Omdat jouw recht op sociale zekerheid niet moet ondermijnd worden omdat men niet de moeite doet om een hevige strijd aan te binden met het misbruik van diezelfde sociale zekerheid. Of vind je het normaal dat mensen stoppen met werken omdat ze meer verdienen via een overlevingspensioen, een andere uitkering of hun uitkering combineren met zwartwerk?
Vergis u allen niet, ik werk met plezier langer. Ik ben geen stilzitter! Ik wil er alleen mee voor strijden dat het geld daar gehaald wordt waar het ook misbruikt wordt. Mijn staking is een strijd om rechtvaardigheid. Er zijn immers alternatieven!
2 reacties:
Op deze dag van staking toch een reactie van een niet-staker.
Je zet een mooie gemotiveerde actiebrief en pleidooi neer voor een betere en rechtvaardigere wereld.
Wat mij in deze dag van de vakbonden-aan-de-top ergert, is het halsstarrige gevecht voor het behoud van een rits voorrechten van de groep aangeslotenen.
Waar de vakbond begint, eindigt de solidariteit die men zo graag in het vaandel draagt. Heel het landschap van (h)ar(d)beiders en bedienden blijft nog steeds tegenover mekaar staan als kat en hond. Elke sector heeft zijn pari(si)tair comité met bijbehorende bureaucratiseringsnummer, waar geen enkele werknemer ook maar kan uit wijs raken. Heel het boeltje wordt nog eens door de bedrijfsmolen gemixt wanneer verschillende werknemers in hetzelfde bedrijf onder verschillende paritaire comités worden gezet. Dit soort van zand-in-de-ogen-strooi-technieken is uitermate efficiënt in dit seizoen. Niemand schuift nog uit over de basisbekommernis die je uitdrukt: rechtvaardigheid en recht op een menswaardig bestaan.
In deze grijze economische tijd blijkt het eigenbelang het nog steeds te halen van het algemeen belang voor onze bevolking.
Zonde van zoveel jaren vakbond.
Dit verhaal van kat en hond recht trekken is pas een echte opdracht.
Recht doen i.p.v. een volgende scheve schaats te rijden en trappen in de val van de klagers van de crisis binnen onze economie.
Gie
Mooie, duidelijke brief, Inge!
Een reactie plaatsen